پرستش خواسته ام نه آسایش قرین بیهودگی
آوایی از دور فرا می خواندم
در نزدیکی پناهی نیست
زمینی پست با آسمانی که به اوجم نمی برد...
"پرواز را نبرده ام از یاد"
خود را به دست بازی دیگر سپرده ام
اینک که قلب من
در سرنوشت خویش به حیرت نشسته است...
* * * *
به دیاری پای نهادم که بدان تعلقیم نیست
و بدین بی تعلقی چندان خو کرده ام
که راه رفته را برگشت معجزتی باید...