ما را به نقض حادثه نزدیک می کنند 

 تا بیکران ز واهمه لبریز می کنند

ما را که عاشقیم

مارا که خسته از غم تلخ دقایقیم

وقتی که بغض ها شکنند از غبار غم

وقتی که قلب ها بتپند از ستیزو جور

گویی که حرف عشق

آیا فسانه ایست که در قعر شب نشست ؟

آیا ترانه ایست که از یاد ها گذشت؟

تردید های ما

دیوارها و فاصله هایی دوباره اند . . .