آیا هیچ اندیشیده ای

که زمستان چه دیر می گذرد از برابرشان؟

آیا هیچ خواسته ای که بشنوی آوای منجمد رکود را

و نوای غم آلود استخوانهای سرمازده را؟

تو نشنیده ای

اگر چه آنان مدام می خوانند

ترانه های سردو غمگین را

و تو گویی که زمزمه ای بیش نیست

و تو گویی که تنها می شنوی

                    ترانه های عاشقانه را؟!!

تو می گریزی

از حقیقت عصیان بی عدالتی ها

و از چشمان نشسته در انتظار طلوعی که بزداید

شبان سرد و سنگین را

                                   و از عشق سخن می گویی؟!!

و تو چه می دانی از عشق؟

و تو چه می دانی از قلبهای پاک و بی پناهی که

 خسته از بیداد زمستان

 نشسته در امتداد مشرق

اینچنین ترانه می خوانند:

       "بیا ای مهربان خورشید

                    بیا مارا گناهی نیست

                                  بیا جز چشم تو بر سوز دلهامان نگاهی نیست"